Ik lees regelmatig de vraag: Hoe lang blijf ik nog trek hebben in een sigaret?
Dat is voor iedereen weer anders en ik kan alleen maar uit mijn eigen ervaring spreken. De eerste paar dagen/weken/maanden blijft dat nicotine monster je roepen. De nicotine kan dan al lang en breed uit je lichaam verdwenen zijn want dat gaat best wel snel, maar dat monstertje zit genesteld tussen je oren.
Het is ook niet zo heel raar dat je onderbewuste wat te roken wil hebben. Voordat je serieus wilt gaan stoppen hebben velen van ons al heel wat rook-jaren achter de rug. Je hebt jezelf aangeleerd dat als je bepaalde dingen doet je er iets te roken bij wilt hebben, of juist als je iets gedaan hebt. Eten is daar een mooi voorbeeld van. Hoeveel mensen staken na het eten niet iets te roken op? Je mist nu niet zo zeer iets te roken of tewel de nicotine, nee je mist de gewoonte. 's Ochtends als je wakker wordt, na het ontbijt, lunch of diner en misschien voor je naar bed gaat. Dat zijn de lekkerste toch? Dat zei ik ook altijd maar de sigaretten die ik het smerigste vond waren die na het eten, of de eerste van de dag.
's Ochtends hoestte ik m'n longen uit mijn lijf bij die eerste sigaret, dus kwamen er ook nog een paar achteraan omdat het hoesten dan minder werd. Maar smaakte die eerste echt lekker? Nee, het was de verslaving die weer bevredigd werd. Mensen kunnen tegen mij zeggen dat ze die eerste lekker vonden, en er zullen ook best mensen zijn die dat zo hebben ervaren, maar voor mij was die eerste echt walgelijk!
Toen ik besloten had dat ik nu echt wilde gaan stoppen ben ik voorbereidingen gaan treffen. Ik rookte altijd binnen en ben toen buiten gaan roken. Als ik wilde roken moest ik dus ook bewust naar buiten. Er was in huis dan ook niks meer wat ik associeerde met roken. Na het eten deed ik ook eerst andere dingen voordat ik ging roken.
De eerste weken waren wel lastig maar aan veranderingen wen je ook snel genoeg.
Als je eenmaal gestopt bent zijn er toch nog dingen die je associeert met roken omdat er gebeurtenissen zijn die je niet dagelijks mee maakt. In mijn geval had ik veel problemen met uitvaartdiensten.
In de afgelopen 2 jaar heb ik er zo veel gehad dat ik bij een uitvaart aan koffie denk die ik normaal nooit drink, maar niet meer aan iets te roken gelukkig.
Als je dingen doet waarbij je normaal altijd rookte kan het dat monstertje wakker maken. Dan denk je weer behoefte te hebben aan die sigaret.
De terugkeer van het monstertje oftewel een dip blijft iedereen krijgen. In het begin heel vaak maar hoe langer je gestopt bent hoe minder het wordt. Bij mij was de laatste toen ik 8 maanden gestopt was. Daarna was het voor mij over, maar bij mijn moeder 8,5 maand en bij anderen is het 9 maanden.
Er zijn ook mensen die zeggen er langer last van te hebben maar daar heb ik geen ervaring mee.
Ik zeg niet dat ik er nooit meer aan denk. Ik heb het grootste deel van mijn leven gerookt en dat kan ik niet uitgummen, maar als ik er aan denk is het meer van: "Ik zou nu gerookt hebben." Dat betekent niet dat ik zou willen roken.
Ik weet zeker dat als ik die ene sigaret zou roken ik weer verslaafd zou zijn. Die ene sigaret bestaat niet, niet als je echt wilt stoppen met roken en ik ben echt gestopt!
